Młyn wodny z Żołyni Dolnej koło Łańcuta z 1897 r.

Według inskrypcji zachowanej na zachodniej ścianie drugiej kondygnacji młyn został zbudowany przez cieślę Józefa Tr. Znajdował się w posiadaniu rodu Januszów i w drodze dziedziczenia trafił w ręce zięcia Dzierzgi, który przepił zarówno 12 morgów pola jak i sam młyn, a na koniec chodził po wsi „siekać” kamienie żarnowe (metoda ostrzenia).

Na początku XX wieku młyn zakupił Franciszek Mach. Obiekt składa się z trzech kondygnacji: przyziemia, parteru i poddasza. Systemem napędowym jest koło podsiębierne. Woda spadająca z koryta na łopatki porusza kołem, które obracając się na wale poprzez system pasów transmisyjnych, wprawiało w ruch kamienie młyńskie.