Kuźnia ze Staniszewskiego z pocz. XX w.

Pierwotnie budynek ten wybudowany został w pobliskiej wsi Posuchy, a następnie przeniesiony do Staniszewskiego w 1925 r. Jego wyposażenie w większości stanowią narzędzia i wyroby pozyskane od ostatniego właściciela budynku kowala Jakuba Sondeja oraz duże, murowane z cegły palenisko, zaopatrzone w fabryczną dmuchawę.

Przed wejściem do kuźni znajduje się zamontowany, kamienny brus służący do ostrzenia narzędzi oraz zawieszona na ścianie tzw. bormaszyna (wiertarka) z wytwórni maszyn Neptun z Końskich. Kuźnia czynna była do 1976 r.